Akran zorbalığı günümüzde çok konuşulan bir konu. “Geçmişte de bu kadar gündemde miydi?” diye düşündüğümde, kendi çocukluk dönemimde böyle bir deneyim yaşamadım. (Çalışma hayatında zorbalığa hiç maruz kalmadım dersem elbette doğru olmaz…) Ama çevreme dönüp baktığımda, arkadaşlarımın pek çoğunun ya zorbalık yaşadığını ya da buna tanık olduğunu gördüm. Yıllardır çözülemeyen bu sorun, ne yazık ki gün geçtikçe daha da ağırlaşıyor.

Canımı acıtan bir örnek çok yakınımda gerçekleşti. Çok yakın bir arkadaşımın kızının yıllardır atlatmaya çalıştığı süreç. Akran zorbalığına maruz kalmış, ama bunu ailesine anlatacak gücü bulamadığı için içine kapandı ve kendine zarar vermeye başladı. Ailesi hem sevgi hem sabır gösteriyor hem de uzun zamandır profesyonel destek alıyor. Çocuğun ruhunda açılan derin yarayı kapatmak kolay değil. Kimsenin kendi eğlencesi, iktidar arayışı veya üstünlük gösterisi için başka birinin hayatını karartma hakkı olmamalı. Bir çocuğun sessizliği bazen bir çığlık oluyor ve çoğu zaman biz onu duymakta geç kalıyoruz.

Son dönemde dizilerde akran zorbalığı temasının sık sık işlenmeye başlaması da dikkat çekici. Bu görünürlük, umarım toplumda gerçek bir farkındalık yaratır ama bir yandan da sanki “zorbalık nasıl yapılır”ı öğretir gibi bir yan etkisi olduğunu da........

© 10 Haber