2000’li yılların başında uluslararası vergi planlaması denildiğinde akla Panama, Britanya Virjin Adaları (BVI), Bermuda veya Cayman Adaları’nda kurulan şirketler gelirdi. Şirketin gerçek faaliyeti başka ülkelerde yürütülür, ancak kazancın önemli bir bölümü düşük vergili bir ülkede kurulan şirkete aktarılırdı.

Aradan yirmi yıl geçti. OECD’nin matrah aşındırması ve kâr aktarımıyla mücadele projesi hayata geçirildi; bilgi paylaşımı ve raporlama arttı. Son olarak büyük çok uluslu şirketlerin, faaliyet gösterdikleri yer neresi olursa olsun, en az yüzde 15 oranında vergi ödemesini sağlamayı amaçlayan küresel asgari kurumlar vergisi konusunda uzlaşmaya varıldı.

New York Times’ın geçtiğimiz günlerde yayımladığı bir haber ise adeta 2000’li yılların başındaki Panama ve BVI yapılarına geri döndüğümüzü, ya da aslında bu yapılardan hiç vazgeçmediğimizi, ortaya koyuyor.

İki kişilik ofiste doğan küresel kâr

Haberin merkezinde ürünlerini 100’den fazla ülkede satan Crocs var. Grubun beyanlarına göre küresel kazançlarının önemli bir bölümü Malta’da, eski bir bira fabrikasında bulunan ve yalnızca iki kişinin çalıştığı küçük bir ofiste faaliyet gösteren şirket üzerinden elde ediliyor. Bu yapının Crocs’un yalnızca 2023 yılındaki vergi yükünü 218,6 milyon dolar azalttığı belirtiliyor.

Mesele Crocs’tan ibaret değil. New York........

© 10 Haber