Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, geçtiğimiz günlerde yaptığı bir konuşmada 2026 yılını “reform ve büyüme yılı” ilan etti. Kamuoyu bu ifadeye artık yabancı değil. Son on beş yılda hemen her ekonomik daralma ve her siyasi sıkışmada aynı kelime tekrar tekrar dolaşıma sokuldu. Ancak söylenenle anlaşılan arasında büyük bir farklılık var.

Reform, en yalın hâliyle, bir sistemi yıkmadan daha adil, daha işlevsel ve daha öngörülebilir kılmak için yapılan yapısal iyileştirmeler demektir. Reform, yetkiyi dağıtarak keyfiliği engellemek, denetimi güçlendirmektir. O yüzden bu kelime, tarihsel olarak hukuk devleti, kurumsal denge ve hak genişlemesiyle yan yana anılır. En azından normal şartlarda.

Ancak AKP iktidarının özellikle son yıllardaki siyasi dilinde “reform”, bu bağlamından belirgin biçimde kopmuş durumda. Bugün reform kelimesi, bir iyileşme vaadinden çok, mevcut sorunların üzerini örten tanıdık bir söylemi çağrıştırıyor. Kelime yerli yerinde duruyor gibi görünüyor ama anlamı çoktan değişmiş.

Reform denilen süreçler

İktidarın “yargı reformu” başlığı altında sunduğu düzenlemeler, bu değişimin belki de en görünür........

© Yeniçağ