Her gün ekranlara yansıyan şafak operasyonları, çökertilen yasa dışı bahis şebekeleri ve uyuşturucu baronlarına yönelik baskın haberleri, topluma bir anlık nefes aldırsa da akıllarda tek bir soru işareti bırakıyor: Bu kadar denetime ve gözaltına rağmen suç örgütleri neden azalmak bir yana, çığ gibi büyümeye devam ediyor? 

Sokak ortasında birbirini infaz eden çocukların, haraç kıskacındaki iş insanlarının ve çetelerin gölgesinde yaşayan ailelerin dramı, bize polisiye tedbirlerin tek başına çare olmadığını gösteriyor. 

Çünkü karşımızdaki tablo, sadece bireysel suçların toplamı değil; alttan sürekli beslenen, kurumsal ve toplumsal bir çürümenin sonucudur. 

Tabiri caizse, bataklığı kurutmadan, sadece havada uçuşan sivrisinekleri avlayarak bu savaşı kazanmak imkansızdır.

Sistemin boşluğu ve dokunulmazlık zırhı

Bir organize suç örgütünün, devletin ve hukukun kılcal damarlarına sızmadan bu denli devasa yapılara dönüşmesi eşyanın tabiatına aykırıdır. 

Cenevre merkezli küresel suç raporlarının da açıkça ortaya koyduğu gibi, organize suç yapılarının arkasında çoğu zaman görünmez bir koruma kalkanı, yani bir "dokunulmazlık zırhı" bulunur.

Sıradan bir vatandaşın kapısından geçemeyeceği sınır hatlarından veya havalimanlarından diplomatik araçlarla uyuşturucu ve altın kaçırılabiliyorsa, burada........

© Yeni Mesaj