Hepimizin morali; televizyondaki haberlere, cep telefonlarımıza, bazen de evdeki banka hesaplarımıza bağlı. Esasen "moral" diye bir şey de bırakmadılar. İnsanların motivasyonu yerlerde sürünüyor. Neredeyse yaşamak bile konforlu bir kelime hâline geldi; daha insanca olan ise sadece yaşamaya çalışmak.

İyi haber almak şans işi oldu. Mutlu olmak lüks sayılıyor. Gülersen, "Bu adam niye gülüyor?" diyorlar. Mutsuz dolaşırsan, "Takma kafana" deniyor. Hasta olursun, "Kendi kendine oldu" derler. İnsan artık kendi derdini, sorununu, hayatını düşünmek yerine başkasını düşünüyor: Acaba onun derdi daha mı az diye…

Elbette her şey bu kadar kötü diye yazmamak lazım. Hâlâ insan kalabilmiş olanlarımız var. Yardımsever, sevap peşinde, helal lokma derdinde olan; yetinmeyi öğrenmiş ama cimrileşmemiş insanlar var. "Bir gün her şey tekrar iyi olacak" düşüncesine sımsıkı sarılanlar var. Ama bu iyi niyet çok uzun sürmüyor.

Aylarca, yıllarca süren bir apolitik fırtına esti. Ne yapalım, seçime gitmeyelim mi? Hayır. Tıpış tıpış gidip........

© Yeni Mesaj