Resûl-i Ekrem (asm) tarafından birbirlerine kardeş yapılan Sa'd b. Rebi, Abdurrahmân b. Avf’a, “Ben, mal yönünden Medineli Müslümanların en zenginiyim. Malımın yarısını sana ayırdım!" demişti. Büyük Sahabînin verdiği cevap çok ibretlidir:

“Allah, sana malını hayırlı, mübarek kılsın! Benim onlara ihtiyacım yoktur. Bana yapacağın en büyük iyilik, içinde alış veriş yaptığınız çarşının yolunu göstermendir."

Ertesi gün, Kaynuka Çarşısı’na götürülen Abdurrahmân b. Avf, yağ, peynir gibi şeyler alıp satarak ticarete başladı. Resûl-i Ekrem'in, “Malının çoğalması ve bereketlenmesi" hususundaki duasına da mazhar olduğundan, çok geçmeden Medine’nin sayılı tüccarları arasına girdi.

Abdurrahman b. Avf, bir gün Peygamber Efendimizi ziyarete geldi ve ensardan bir kadınla evlendiğini söyledi. Resul-i Ekrem (asm) ona, ne kadar mihir verdiğini sordu. Abdurrahman (ra), bir çekirdek (beş dirhem) ağırlığında altın olduğunu söyledi. Resul-i Ekrem (asm), “Bir koyun kesmek suretiyle olsun velime de (düğün yemeği) yap!” buyurdu. 1

Abdurrahmân b. Avf, sâdece bir defasında 700 deveyi yükleriyle beraber "Fîsebillillah" bağışlamıştı. Onun gibi birçok Muhacir, Medine'de kendilerine göre birer iş bulmuşlar ve mutlu bir hayat yaşıyorlardı.

Hz. Ebu Hüreyre'ye, çok fazla hadis rivayet ettiği, sorulduğunda, şu cevabı vermişti: "Medineli Müslümanlar çiftiyle çubuğuyla, Muhacirler de çarşı pazarda alış verişle uğraşırken, ben, Resûlullah'ın yanından ayrılmıyordum. Onun söylediklerini dinleyip ezberliyordum. Onun duasını almıştım."2

Ensar'ın Muhacir kardeşlerine gösterdikleri  fedakârlık şu ayet-i kerîmede övülmektedir: "Daha önce, Medine'yi........

© Yeni Asya