“Kim bilir kaç gün yüzümüz gülmedi, moral bozukluğu yaşadık. Ancak her şey unutuldu”

O sene 17 Ağustos Pazartesi saat gece 03.02 idi. Dikili’deydik. Sabah Balıkesir’e dönecektik. Hafif bir sarsıntı hissettim fakat uykulu hâlimle ne olduğunu tam anlayamamıştım, zira kaldığımız ev Dikili’nin yukarı mahallelerinden birinde olup kayalık zemin olması hasebiyle sağlam ve depreme dayanıklıydı; bu sebepten sarsıntıyı fazla hissetmiyorduk. Tabii eski bir ev olup duvarları kalın ve sağlamdı...

Sabah kalktığımızda elektriklerin kesilmiş olduğunu fark ettik. Pilli radyoyu açıp haberleri dinledik. Gölcük, Sakarya, Kocaeli ve İstanbul çevresinde büyük bir zelzelenin vuku bulduğunu, can ve mal kaybının çok fazla olduğunu........

© Türkiye