“Bağ bahçe tarlalarda dikili ağaç, ekili tohum, girdiği şehirlerde taş üstüne taş, beden üzerinde baş bırakmadı! "

Halkı için rahat, Kostantiniyye için hazırlık istendikçe dert çıkıyordu olmadık yerlerden ve kişilerden!..

Kulaklarında Karakoyunlu Ahmet Bey’in ağlamaklı sesi yankılanıyordu hâlâ:

“Yamyam bunlar! İnsan eti yiyen yamyam! Güneşin doğduğu uzak ufuklarda tutuşturdukları yangın her tarafı kapladı. Bütün şark illeri kan denizi içinde boğuluyor, Nemrut’un söndürülmesi imkânsız ateşinde kavruluyor, acı içinde kıvranıyor! Yıkılan, sönen Karakoyunlu hanedânının enkazı üstünde, Bağdat, hac yollarının geçtiği yerlerde Timur denilen adam saltanat kurdu. Utanmadan sıkılmadan da ben de müslümanım diyor!”

“Bağ bahçe tarlalarda dikili ağaç, ekili tohum, girdiği şehirlerde taş üstüne taş, beden üzerinde baş bırakmadı!.. Bu kudurmuş şah, akla gelmedik vahşetle kuduz itler gibi önüne ne çıkarsa saldırıyor! Durdur bunu Hakan’ım! Ne olursun durdur!”

Dediklerine bakılırsa kendine sığınanları bile acımasızca........

© Türkiye