Emîr Sultan hazretlerinin; “Mürşidi olmayanın mürşidi, şeytan olur!..” cümlesi, ılık bir meltem gibi içini ısıtarak yankılandı kulaklarında.

Süleyman Çelebi, eski yazdıklarına tebessüm ederek baktı. “Bunlar, o zamanki ruh hâlimi nasıl da yansıtıyor. Hepsi de öfke, intikam, ölüm kokuyor. Aman Allah’ım insan bu kadar zıt, iki ruh hâlini nasıl taşıyor bir arada? Bir tarafta canavarlık yapmaya hazır hâli, beri tarafta melek gibi oluşu. “Acaba bu iki hâlden hangisi bende daha kuvvetli?” diye içinden geçirirken, gözünü simsiyah ocağın içinde çıtırdayan akkor odunlara dikti. Emîr Sultan hazretlerinin; “Mürşidi olmayanın mürşidi, şeytan olur!..” kurtarıcı cümlesi, ılık bir meltem gibi içini ısıtarak yankılandı kulaklarında.

Artık gün de yavaş yavaş ağarıyordu. Süleyman Çelebi, namaza gitmek üzere hazırlık yapmaya başladı.

Gelip geçmiş herkesin her yönden en cömerdi,

Muhammed-ül emindi, en üstün peygamberdi.

Nehrin kıyısındaki yalçın kayalar üzerinde,........

© Türkiye