Yeni köşkün müdavimleri mest olmuştu. Bu gece haşhaş almadıkları hâlde sarhoştular, ayakta duramayacak kadar. Yoksa rüya mı görüyorlardı?

Hurufi, bir, elindeki kızıl altından yapılmış anahtara, bir de arkadaşlarının zevkten oynaşan hâllerine baktı. Büyük bir meydan muharebesinde galip gelmişçesine heyecanlı ve sevinçliydiler. Kansız bir zafer kazanmanın keyfiyle ellerini ovuşturdu. Bıyık altından hin hin gülüyordu.- Yak bir tane bakalım, yorgunluk alır.Dedi Kripto Hurufi’ye. O da ağır ve kendinden emin bir tavırla;- Artık bundan sonra içmeyelim derim. Yarına her günden daha uyanık olmalıyız.- Ama cesareti artırır diyordunuz.- Yeteri kadar cesur değil miyim yoksa?Gülüştü kafadarlar...

Saraydan geldikten sonra ne yapsalar ne etseler uykuları gelmiyordu. Onlar ufak bir imkân peşindeyken. Şimdi Osmanlı topraklarında bütün kapıları açabilecek anahtar ellerine tutuşturulmuştu. “Bu ne muazzam muvaffakiyet, üstün başarı! Bu ne fırsat! Bu ne talihti ki, başımıza devlet kuşu kondu! Devlet kuşu!” diyordu Kripto kahkaha atarak.

Haşhaşın sarhoşluğu bu zaferin yanında hafif kaldı.........

© Türkiye