Bu hafta şunu konuşalım…

Zaman dediğimiz şey, aslında hiç durmadan bizden bir şeyler eksilten görünmez bir akıştır. Fark etmeyiz çoğu zaman.

Sabah başlar, akşam biter, günler üst üste yığılır. Ama her gün, içimizden bir parçayı alıp götürür.

İnsan bununla baş etmekte zorlanır.

Çünkü insan, sadece yaşayan bir varlık değildir. Aynı zamanda tutmak ister. Saklamak ister. Kaybolmasına razı olmaz.

İşte sanat tam burada ortaya çıkar.

Sanat, geçen zamanı durdurmaz. Buna gücü de yoktur zaten. Ama ondan bir parça koparır. Onu görünür kılar.

Dokunulabilir hâle getirir.

Bir sabahın henüz uyanmamış yüzünü düşün…

Perdenin arasından sızan o solgun ışık…

Masanın üzerinde unutulmuş bir bardak çay…

Ve odanın içinde hâlâ dağılmamış bir gece sessizliği…

Bunlar küçük şeyler gibi görünür. Ama aslında hayatın kendisidir.

Ya da bir insanın yüzüne dikkatle bak…

Sadece gözlerine değil…

Gözlerinin........

© Sonsöz