Kalabalığın ortasında yalnızlaşan bir çağın içinden yazıyorum.

Gürültünün bu kadar arttığı, sözün bu kadar çoğaldığı bir zamanda, insanın kendine ait bir cümle kurması bile neredeyse lüks sayılıyor. Her gün biraz daha hızlanan hayatın içinde; siyaset, ekonomi, gündem derken ruhumuzun ince yerlerini unutur olduk. Düşünmeye vakit bulamadan fikir sahibi oluyor, hissetmeye fırsat kalmadan yargılar dağıtıyoruz.

Oysa insan sadece yaşamak için değil, hissetmek için de vardır.

Bir zamanlar bir şarkının içinde kaybolurduk, bir kitabın sayfalarında kendimizi o kitabın kahramanı bulurduk. Şimdi ise elimizden kayıp giden zamanın ardından sadece yetişmeye çalışıyoruz. Ne kendimize yetişebiliyoruz ne de içimizde sessizce büyüyen o boşluğu anlamlandırabiliyoruz.

İşte bu köşede; unuttuğumuz o hissi hatırlamak için buluşacağız. Bir şiirin gölgesinde dinlenecek, bir cümlenin içinde kendimizi bulacak, bazen bir hatıranın kapısını aralayacağız. Gürültüden uzak, kelimelerin insana iyi geldiği bir yerde…

Bazen bir çocukluk........

© Sonsöz