Bugün 8 Mart; biz emekçi kadınların dayanışma, mücadele, tarihi hatırlama, bugünü anlama ve yarını kurmaya yönelik bir iradeyi ortaya koyma günü. Kimi tarihî anlar ya da yıldönümleri hatırlattıkları kadar hatırlananla bugüne yanıt olacak bir anlatıyı kurma işlevi görür. Yarını zihnimizde canlandırmak ve yola koyulmak için tutamak noktalarına gereksinim duyarız, tarihten devralabilecek hikâyeler bugünün ihtiyaçlarıyla bütünleşerek kendimizi kurmaya yardım eder. Kendimizi; seçtiğimiz, ayıkladığımız, tortusunu atıp özünü sakladığımız anlatılarla inşa ederiz. Kadın mücadelesi de böylesi hafıza mekânlarının zihinlerimizde ve eylemlerimizde var edilebilmesi üzerinden yol alabilir ancak…

Rosa Luxemburg’un “Vardık, varız, var olacağız” sözü işte, geçmiş ve bugünü kucaklayan anlatıların yarını var etmesine yönelik hem bir çağrıyı hem bir istenci barındırır. Bugün yazık ki ülkemizde kadına yönelik toplumsal bellekte yerini giderek sağlamlaştıran, egemen anlatının ördüğü, kadının değersizleştirilmesi ile kol kola giden kadına yönelik cinayetlerdir. Korkunç bir şeyden söz ediyoruz. Baş etmesi çok zor ve çok ağır bir olgu bu. Kadınların yaşam hakkının cinayetler eliyle ortadan kaldırılmasından söz ediyoruz. Nedenleri, nasılları, suçluları, sorumluları tüm bunlar başka bir tartışmanın, dahası soL okurlarının tanıdığı bildiği siyasal ve toplumsal çözümlemelerin konusu. Bugünün fotoğrafı ise yazık ki benim gibi pek çok insanı, başta da kadınları, karmaşık duygular içinde bırakan Fatmanur Öğretmen’in cinayeti ve Fatma Nur Hanım’ın kızı için ve kızıyla verdiği mücadelenin ana-kızın kayıplarıyla bir bıçak gibi yüreklerimizi parçalaması. Burada duralım. Tüm bunlar büyük, büyük çok büyük travma kadın mücadelesi için aynı zamanda bizler için bu ülkede eşitlik ve laiklik olmadan şiddet sarmalının bin bir türlüsünden kurtulmanın mümkün olmayacağına dair tarihsel bir ders.

Yukarıda sözünü ederek yazıma başladığım, tarihi hatırlama ve bugüne devrolabilecek bir mücadele pratiğini çekip çıkarma işini, bu 8 Mart’ta Kübalı kadınlar üzerinden anlatmak istiyorum. Üçüncü kez izlediğimde bile beni........

© soL