UEFA Uluslar Ligi yarı finalinde İspanya ile Fransa arasında oynanan mücadele, modern futbolun artık bireysel yıldızlardan çok kolektif organizasyon tarafından belirlendiğini bir kez daha gözler önüne serdi. Kâğıt üzerinde bakıldığında Fransa, bireysel yetenek seviyesi bakımından dünyanın en seçkin oyuncularını aynı kadroda buluşturan bir ekipti. Ancak futbol, yeteneğin serbestçe sergilendiği bir oyun olmaktan çok, rakibin yeteneğini sınırlandırma sanatı haline geldiğinde dengeler değişiyor. Bu maç da tam olarak bunu gösterdi.

İspanya, bireysel kalite açısından Fransa’nın gerisinde olduğu düşünülebilecek birçok noktaya rağmen, yetenek gerektirmeyen fakat üst düzey organizasyon isteyen futbol davranışlarını kusursuza yakın uyguladı. Doğru zamanlanan baskılar, kusursuz alan paylaşımı, top kaybı sonrası anında başlayan pres, pas açılarını kapatma becerisi ve kolektif hareket disiplini, Fransız yıldızlarının sahip olduğu teknik üstünlüğü büyük ölçüde etkisiz hale getirdi.

Bu karşılaşma bir kez daha gösterdi ki dünyanın en iyi oyuncularına, onlar henüz topu kontrol etmeden baskı yapmayı başarırsanız, o büyük yıldızların performansını sıradan bir seviyeye indirebilirsiniz. Modern futbolun en büyük gerçeği de tam burada yatıyor. Top ayağa geldikten sonra yapılan savunma çoğu zaman geç kalınmış bir savunmadır. Asıl savunma, rakibin topu nasıl alacağını belirleyen baskıyla başlar.

Maçın dikkat çeken yönlerinden biri de iki takımın da oyunun hiçbir bölümünde alçak blok savunmasına ihtiyaç duymamış olmasıydı. Ne Fransa tamamen geriye çekildi ne de İspanya skoru korumak adına savunma hattını ceza sahasının önüne yığdı. Bunun yerine iki ekip de alanları kapatarak, merkez koridorlarını kontrol ederek........

© Serbestiyet