Çocuklarda ekran bağımlılığı; televizyon, tablet, akıllı telefon ve bilgisayar gibi dijital cihazların aşırı, kontrolsüz ve sınırsız biçimde kullanılması olarak tanımlanabilir. Çocuğun ekranla kurduğu bu ilişki, oyun oynamak, hobileri ile ilgilenmek, kitap okumak, dışarıda vakit geçirmek ve sohbet etmek gibi, gelişimsel açıdan önemli birçok etkinliğin önüne geçer.
Ekran aktivitelerini sonlandırmak istediğinizde, çocuk genelde durdurulmaya karşı, yoğun bir isteksizlik gösterir ve kurallara uymakta zorlanır. Israr edilse bile, bu sürecin çoğu zaman sağlıklı biçimde sonuçlanmadığı bilinmektedir. Genellikle bu durum ebeveynlerin sesini yükseltmesine, öfkelenmesine ya da çocuğun elinden ekranı zorla almasına yol açabilir. Tam da bu noktada, çocuk derin bir duygusal çöküş yaşar.
Ekran süresi boyunca dopamin salınımı ne kadar yoğun olursa, ekranın elinden alınması ya da aktivitenin aniden sonlandırılmasında yaşanan dopamin çöküşü de o kadar sert olur. Bu da çocukta öfke patlamasına, ağlamasına ve yoğun tepki davranışları göstermesine neden olur. Ekran süresi bitiminde yaşanan dopamin çöküşü, duygu durumu bozulmuş çocuğun tekrar ekrana ulaşma ihtiyacını artırır ve zamanla bağımlılık döngüsünün oluşmasına zemin hazırlar.
........

© Samsun Gazetesi