3- İnkılablar ve Kur'an'ın Galebesi

Bediüzzaman, I. Dünya savaşı öncesi talebelerine, ısrarla ve tekrarla şunu söyler:

"Hem maddî hem manevî büyük bir zelzele-i içtimaî ve beşerî olacak (sosyal ve beşerî büyük bir sarsıntı olacak). Benim dünya terki ile inzivamı ve mücerret kalmamı gıbta edecekler."[1]

Kendisinin şu ifadeleri de, üstteki manayı te'yid etmektedir:

"Eski harb-i umumîden evvel ve evailinde (I. Dünya Savaşı öncelerinde) bir vakıa-ı sadıkada görüyorum ki: Ararat Dağı denilen meşhur Ağrı Dağı'nın altındayım. Birden, o dağ müthiş infilak etti. Dağlar gibi parçaları dünyanın her tarafına dağıttı. O dehşet içinde baktım ki, merhum vâlidem yanımdadır. Dedim: Ana korkma! Cenab-ı Hakk'ın emridir. O Rahîm'dir ve Hakîm'dir.

Birden o halette iken baktım ki, mühim bir zât bana âmirane diyor: ‘İ'caz-ı Kur'an'ı beyan et!’ Uyandım, anladım ki, bir büyük infilak olacak. O infilak ve inkılaptan sonra, Kur'an'ın etrafındaki surlar kırılacak. Doğrudan doğruya Kur'an, kendi kendini müdafaa edecek. Ve Kur'an'a hücum edilecek; icazı, onun çelik bir zırhı olacak..."[2]

Zaman, üstteki ifadelerin doğruluğunu göstermiştir. I. Dünya savaşı maddî bir deprem olarak Osmanlı Devleti’ni çökertmiş, ardından Kur'an'a saldırılmıştır. Hilafet, medreseler, tekyeler gibi Kur'an etrafındaki surlar ortadan kaldırılmış, fakat neticede Kur'an'a bir zarar verememişlerdir.

1950 lerden sonra bu millet, "yeniden bir diriliş" hamlesi gerçekleştirmiştir. Din dersinin okutulmadığı, Kur'an okutmanın yasaklandığı bir dönemden; din dersinin anayasaya girdiği, 2020 itibarıyla bir milyon üç yüz bini bulan İmam-Hatib ve yüz binleri aşan İlahiyat Fakültesi öğrencileri günlerine gelinmiştir. Üniversitelerde dine yeniden dönüşün yaşanması da, Kur'an'ın galebesine güzel bir örnektir.

4- İstikbal İslam’ındır

1910 lu yıllar, İslâm âlemi'nin en zor ve en sıkıntılı yıllarıdır. Hemen hemen bütün İslâm devletleri ecnebi sömürgesi altındadır. İslâm âlemi'nin lideri ve hilafetin merkezi olan Osmanlı Devleti, 1. Dünya savaşı depremiyle çökmüştür. "Âlem-i İslam'a indirilen darbelerin, en evvel kalbime indiğini hissediyorum"[3] diyen Bediüzzaman, dehrin olaylarından şiddetle muzdarip iken, mana âleminden bir teselli alır. Şöyle ki:

"Bir Cum'a gecesinde nevm ile âlem-i misale girdim. Biri geldi, dedi: Mukadderat-ı İslâm için teşekkül eden bir meclis-i muhteşem seni istiyor. Gittim, gördüm ki; münevver,........

© Risale Haber