Υπάρχει μια παλιά παρεξήγηση γύρω από τις ελληνικές εκλογές. Νομίζουμε ότι ο πολίτης πηγαίνει στην κάλπη, εξετάζει προγράμματα, συγκρίνει προτάσεις, μελετά την οικονομία, την εξωτερική πολιτική, την Παιδεία, την Υγεία και, ύστερα από ώριμη σκέψη, αποφασίζει.

Αυτά μπορεί να συμβαίνουν στη Σουηδία. Εδώ έχουμε άλλες διαδικασίες.

Ο Έλληνας ψηφίζει πρωτίστως αναλόγως της διαθέσεώς του.

Ο ένας ψηφίζει για να εκδικηθεί τον Μητσοτάκη. Δεν έχει κατ’ ανάγκην αποφασίσει ποιον θέλει για πρωθυπουργό. Ξέρει όμως ποιον δεν θέλει. Και αυτό του αρκεί. Θα εξετάσει τα υπόλοιπα μετά τις εκλογές.

Ο άλλος ψηφίζει για να σώσει την πατρίδα. Από τι ακριβώς κινδυνεύει η πατρίδα, δεν είναι πάντοτε απολύτως σαφές. Εκείνος όμως το γνωρίζει. Το διάβασε σε μια ανάρτηση στο Facebook στις 02:17 τα ξημερώματα και έκτοτε βρίσκεται σε κατάσταση εθνικής επιφυλακής.

Υπάρχει εκείνος που ψηφίζει αποκλειστικά για την οικονομία. Και όταν λέμε «οικονομία», εννοούμε τη δική του. Θέλει καλύτερα νοσοκομεία, καλύτερα σχολεία, ισχυρό στρατό, περισσότερους αστυνομικούς, μεγαλύτερες συντάξεις, καλύτερους δρόμους και κοινωνικό κράτος σκανδιναβικού τύπου.

Με μία μικρή προϋπόθεση:

Να μην πληρώνει ο ίδιος φόρους.

Υπάρχει και ο πολίτης της μεγάλης φορολογικής μεταρρύθμισης. Δεν τον........

© Newpost