Levh-i mahfûz, yazı yazmaya müsait düzgün yüzey anlamındaki “levh” ile, korunmuş manasındaki “mahfûz” kelimelerinden müteşekkildir ve sözlük anlamı “üzerine yazı yazılan, herhangi bir değişiklik, silinmekten korunmuş düzgün satıh” demektir.

Levh-i mahfûz, Allah-u Teâlâ’nın kâinatta olmuş ve olacak her şeyi, bütün özellikleriyle, bütün halleriyle ezelde bilmesi ve bu ilmiyle daha yaratmadan önce bütün özellik ve halleriyle bir levhaya, bir deftere, bir kitaba, bir belleğe yazmasıdır, kaydetmesidir. Levh-i mahfûz aslında kâinatın ana programıdır.

“Kitap, defter, levha ya da yazma, kaydetme” derken “Levh-i mahfûz”u bildiğimiz bir şekle benzeterek anlatmaya çalışırız. Haddi zatında genlerin dizilişi yazı yazmaktan farklıdır. İnsan hafızasının olayları kaydetmesi de öyle. Ancak insan hafızasının kaydetmesini anlatırken mutlaka bunu icat edilen birşeye benzeterek ifade ederiz ki, anlatabilelim.

“Levh-i mahfûz”u anlatmak için kullandığımız bu araçlar önemlidir ancak daha önemlisi “Levh-i mahfûz”un Allah-u Teâlâ’nın ilminin bir neticesi olduğunu bilmektir. Şekli ne olursa olsun önemli olan Allah-u Teâlâ’nın ilminin kuşatıcılığı, sınırsızlığı, her türlü gaybi bilgiye hâkim oluşudur.

Kâinatta olmuş ve olacak her şeyi, bütün veçheleriyle, bütün özellikleriyle ezelde bilmesi ve bu ilmiyle daha yaratmadan önce bütün halleriyle “Levh-i mahfûz” denilen kader levlasına yazmasıdır. Dahası, Levh-i mahfûz’da yazdığı yazıyı zamanı geldiğinde irade etmesi, güç yetirerek yaratmasıdır.

Bundan dolayı, Allah-u Teâlâ’nın ilim, irade, kudret ve tekvin sıfatları, kâinattaki bütün olmuş ve olacak olayları ilmiyle bilmesi, zamanı geldiği zaman irade etmesi ve dilediği şeyi yapmaya, yaratmaya kudret sıfatıyla güç yetirmesini; kâinattaki ana programın kusursuz........

© Milli Gazete