Bugün Antalya’da festival var. Kortej birazdan yola çıkacak, akşam kırmızı halı serilecek. Aynı gün, Saraybosna’da 1992’de yanan bir kütüphanenin hatırasına dünya kütüphaneler günü anılıyor. İkisini yan yana koyunca insan ister istemez durup düşünüyor: Bir yanda ışık, diğer yanda kül. Peki biz neyi hatırlıyoruz?

Hafıza kırılgandır. Bunu en acı biçimde Saraybosna’da gördük. Ulusal ve Üniversite Kütüphanesi yanarken kitaplar pencerelerden aşağı atıldı. Kurtarılabilenler elden ele taşındı; kurtarılamayanlar küllere karıştı. O gün yok olan sadece kâğıt değildi; bir şehrin kendini anlatma biçimiydi. Kütüphane raflardan ibaret değildir, bir toplumun hafızasını tutan yerdir. Yakılan da buydu.

Sinema da benzer bir iş yapar: görüntüyü saklar, yüzleri, kentleri, dönemleri kaydeder. Ama sinemanın hafızası kendiliğinden ayakta kalmaz. Onu taşıyan emektir,........

© Milat