Teño comentado que cada tempo agúzanos e aviva os sentimentos e recordos acontecidos. Chegaron as primeiras augas e os que teñen hortas á beira das casas andan a sementar os nabos, é o ritual de todos os anos. Outros, despois das primeiras chuvias, andan a procura dos cogordos. Polo que, aínda que non o pareza, estanos a ver que o outono está chamando as nosas portas. E como se fora unha obriga seguimos as datas do calendario que sinalan festas e acontecementos varios; historias que se repiten ano tras ano. O camiñar pola vida é, queirámolo ou non, como unha noria que dá votas sen parar. E como non pode ser doutro xeito, polo menos en Ourense provincia, estamos no tempo da romaría dos milagres. Estamos tamén, a piques de comezar un novo curso para os estudantes e unha nova estación: a da caída da folla pra todos. E como se fose unha obriga milleiros de ourensás van cumprir coa costume, uns coa devoción de ir ó........

© La Región