Era tan grande que non se vía. Ocupaba a sombra toda e, ao mirala, era de noite seguido. Non se vía nada. Pero, aquel amigo tiña consigo unha teima teimuda, pensaba na ciencia, miraba para as tradicións e os costumes, sacaba o bico pola galería de madeira e, ao chegar a xeada, retirábao con soltura, con toda a axilidade que podía. Non sabía moi ben quen era, opinaba, miraba, escoitaba e calaba. Segundo o seu pensar, os xéneros masculino ou feminino veñen marcados polos conceptos que a sociedade establece, marca e obriga. O seu bico retirado, xa está silenciado, escondido e retraído.

Co apoio........

© La Región