Venezuela, 300 milyar varilden fazla kullanılabilir rezerviyle dünyanın en büyük kanıtlanmış petrol rezervlerine sahip; hatta Suudi Arabistan’dan bile daha fazla. Ancak petrol endüstrisi, yatırım ve teknik uzmanlık eksikliği nedeniyle bu potansiyeli gerçekleştirmekte zorlanıyor.
Venezuela’nın dünyanın en büyük petrol rezervlerine sahip olduğu söylense de, bu rezervlerin �’sı işlenmesi zor ve pahalı olan katran kumlarından (ağır petrol, 16 API (American Petroleum Institute – Amerikan Petrol Enstitüsü – Petrol ve doğalgaz için tüm otoriteleri temsil eden bir ticaret birliğidir.)oluşuyor.
Venezuela petrolü aynı anda hem “iyi” hem de “sorunlu”: Ülke, dünyanın en büyük ham petrol rezervlerinden bazılarına sahip, ancak bu kaynağın çoğu çok ağır, üretimi ve rafine edilmesi teknik olarak zor ve sektör yetersiz yatırım, kalite tutarsızlığı ve jeopolitik nedenlerle sekteye uğramış durumda. Venezuela petrolünün ticari veya teknik olarak “iyi” olup olmadığı, alıcıya, rafineri konfigürasyonuna ve üretim ve ihracatı çevreleyen siyasi ve lojistik bağlama bağlıdır.
Venezuela’nın üretilebilir kaynaklarının çoğu, çok düşük API yoğunluğuna (yaklaşık 16°) sahip, akmak yerine “sızan” ve taşıma yakıtlarına dönüştürülmesi için seyreltici, iyileştirme veya özel rafineri konfigürasyonları gerektiren çok ağır ham petroldür. Bu, Orta Doğu’nun daha hafif ham petrollerine kıyasla çıkarılması, taşınması ve rafine edilmesinin teknik olarak daha zor ve maliyetli olduğu anlamına gelir.
Tüm petroller aynı değildir ve Venezuela ham petrolü, tipik Amerikan hafif petrolünden, ağır pekmez ile bir şişe benzin kadar farklıdır. Bu fark, rafinerilerin nasıl inşa edildiğinden, ham petrolü yakıta dönüştürmenin maliyetine ve hatta ABD şirketlerinin bu varilleri isteyip istememesine kadar her şeyi şekillendiriyor.
Venezuela, özellikle Orinoco bölgesindeki ekstra ağır ham petrol şeklinde muazzam petrol rezervlerine sahip. Kağıt üzerinde, dünyanın en büyük hidrokarbon kaynak tabanlarından biri. Ancak devlet petrol şirketindeki yıllarca süren kötü yönetim, yolsuzluk ve yetersiz yatırımlar ağır sonuçlar doğurdu. Üretim kapasitesi düştü, ekipmanlar yıprandı ve rafineriler ve boru hatları gibi ekstra ağır ham petrolün işlenmesi için kritik altyapılar çalışır durumda kalmakta zorlandı.
Rafineriler (en azından Amerikan şirketleri tarafından inşa edilenler) belirli ham petrol türleri göz önünde bulundurularak tasarlanmıştır ve hangi petrolün işleneceğine dair kararlar mühendislik sınırları, piyasa fiyatları ve stratejik risk tarafından şekillendirilir. Venezuela petrolünün rafine edilmesi, bu üç faktörün de dikkate alınmasını gerektirir.
Venezuela ham petrolü yoğun, ekşi ve karmaşık, ancak aynı zamanda bol miktarda bulunur. Amerikan hafif ham petrolü ile çalışmak kolaydır, ancak her rafineri yalnızca hafif varilleri işlemek için en uygun şekilde kurulmamıştır. Gerçek kararlar, teknik olarak mümkün olan ile ekonomik olarak uygulanabilir olan arasında gri bir bölgede yer alır.
Gelecekte petrol talebi, petrokimya ve plastik odaklı olacak. Venezuela ham petrolü bu durum için ideal bir seçenek değil. Ayrıca Irak’ta şu an petrolü çıkaran şirketler, Amerikan şirketleri değil Çin şirketleri. Bunun bir nedeni sunulan şartların, cazip olmamasıydı. Venezuela’da daha iyi olacaklarına ve ABD şirketleri için daha cazip hale geleceklerine dair hiçbir garanti yok ve Venezuela’dan........

© Kıbrıs Gazetesi