İbn Haldun’a göre bir toplumun çöküş alametleri açıktır: dayanışmanın yok olması, üretimin azalması, aşırı lüks ve tüketim çılgınlığı, adaletsizlik, liyakatsizlik, ağır vergiler, göçlerin artması, kibir ve riyakârlık…Ve en tehlikelisi: Tüm bunların zamanla kanıksanması.

Bu faktörler, toplumsal yapının doğal döngüsünü tamamlayarak yıkılışın zeminini hazırlar.

Bir toplumu yıkmak için her zaman tanklara, toplara, savaşlara ihtiyaç yoktur. Bazen en büyük yıkımlar sessizce, fark edilmeden ve hatta alkışlar eşliğinde gerçekleşir.Çünkü bir medeniyet, dışarıdan fethedilmeden önce içeriden çözülür.

Ve bu çözülmenin aşamaları vardır.

1. Eğitimin ÇökertilmesiToplumu zayıflatmanın en etkili yolu, eğitimi zayıflatmaktır.

Ezberci, sorgulamayan, güce itaat eden bireyler yetiştiren bir sistem; düşünen değil boyun eğen nesiller üretir.Eğitim kalitesinin düşmesi, uzman yetiştirilememesi, müfredatın zayıflaması ve öğretmenlerin ekonomik sıkıntılarla baş başa bırakılması bu sürecin temel taşlarıdır.

Değer görmeyen öğretmen, değer üretebilir mi?

Öğretmenin itibarsızlaştırıldığı bir toplumda sadece bir meslek zarar görmez; bilgi de değersizleşir.Öğretmenin otoritesi sarsıldığında, öğrenme arzusu yara alır.

Bugün sorun, öğretmenin sözünün tartışılması değil; öğretmenin değersiz görülmesidir.Rol model olmaktan çıkarılan öğretmen, sadece ders anlatan bir memura dönüşür.

Oysa eğitim, bilgi aktarmaktan öte bir şeydir. Egtimin hedefi karakter ve bilgili bireyler inşa etmektir.Ve karakter, saygı olmadan inşa edilemez.

2. Ailenin ZayıflatılmasıAile, toplumun çekirdeğidir.O çekirdek bozulduğunda, geriye kalan her şey dağılmaya mahkûmdur.

Anne ve babanın rolü tartışmaya açıldığında, fedakârlık küçümsendiğinde; özellikle annelik değersizleştirildiğinde, aslında bir neslin karakteriyle oynanmış........

© İslami Analiz