Bütün kozları, aşıları tamam sözel denemelerin, Gidebilirsin. Hür ve açık ara birinci güneşli resimlere. Lakin sen öyle bir gülsün ki güller içinde, dinle Ney’den, Pembe panjurlu, mavi yeni Ay’a biletin. Bağban gelsin, binlerce saraya hizmetkâr bülbül çırağı. Senin için. Kalbinin ritmine koyup telini, güftesi sen, ezgisi sen, Şarkılar söylesin, rüzgârlarla beraber.

Ve ellerin insin lacivert güne birden, kan yutan göklerden Gözlerin çöl kalsın turkuaz denizin kenarında her dem. İstanbul, fetihlerden adam asmaca ölümler beğenirken, Bir iki adım, beş on, yüz bin milyon kere kefenlensin keder, Sel sularına kapılmış bütün telaşlar, Kaf’a anıt Süleyman.

Çekilsin iş kazası turuncu rüyalar, emir kipi,........

© İnsaniyet