İki HACER arafıdır hayat.1 Kâh hucurat2 kâh hicret. Kimi kalmak kimi kaçmak. Kalmak ile kaçmak arasıdır hayat…

Kimi kalacak yer bulamamaktır hacer olmak kimi de kaçacak yeri kalmamak. Hem oturup düşünmektir hem de düşünüp taşınmak. Bazen, kelime manası bağlamak, alıkoymak anlamındaki aklı mihenk taşı yapıp olduğu yerde çakılı/kalmaktır. Bazen de kalbin değişim, dönüşüm manasından yola çıkarak yerinde duramamak, o devrimden bu inkilaba gönlü kaya/bilmektir. Kimi toprağın dur ihtarını ihtiyar edip kırmızı çizgileri aşmamak, kimi suyun “geç” ikazıyla deli/kanlı hayallere yosun tutturmamak… Balçığın ruhuna hem bağlı kalmak hem de uygun hareket etmektir hacer olmak.

Kalınca taşları yerine oturtmak, kaçınca taşları yerinden oynatmaktır hacer olmak. Savunmadır: İnsanı insan yapan değerleri taş burçların, surların ardında korumaktır. Taarruzdur: Kuran’ın ifadesiyle kalpleri taştan daha katı olanları taşa tutmaktır. “Kalırsam gazi” ünvanını almak; “hayatta kalmak için ölüme kaçmaya” şehit, şahit olmaktır hacer olmak.

“La ilahe” ile sahte ilahlardan kaçıp “İllallah”da sabit kalmaktır hacer olmak. Beytullah içindeki “dikili taş”lardan kaçıp kâbe adlı taş yapının tavafına postu sermektir. “Hac eri” olmaktır hacer olmak. Bazen namazdır; secdede yerli kalıp miraçların huzuruna kaçmak. Bazen oruçtur; açlık ve susuzluk tadıyla ruhun damağında kalıp; nefsin neşesini, rahatını kaçırmak. Bazen de kırkta bir masrafa kaçarak “kırk bir kere maşallah” servetinin hatırında kalmaktır hacer olmak.

Kimi sırtında taş taşıdı, ekmeğini taştan çıkardı alın terinin helal sularında kalmak için. Kiminin boğaz hakimiyeti ise taş atıp da kolu yorulmayan haramilere kaldı. Kimi Rabbinin rahmetini ve rızasını elde etmek için her şeyini ardında bırakıp, ardına........

© İnsaniyet