Yaradılıştan gelen farklılıklar nedeniyle kendilerini ayrıcalıklı sanan bir grup sözüm ona üstün insanlar ve medeni haklarını medeni şekilde almaları beklenen ancak eşit koşullarda dahi yaşayamayan gerçek yetenekler. Daha zekiler, daha çalışkanlar, daha çok sorumluluk sahibiler ama hiç bir zaman eşit haklara sahip değiller… Ne zaman cılız bir sesle aynı haklara sahip olmaları gerektiğini ifade etmeye kalksalar eşitsizliği kanıksamaları ve emekleri karşılığında hizmet sunmalarına imkân verildiği için minnet hissetmeleri beklenen diğerleri. Tabi diğer yandan bütün bu eşitsizliklere rağmen ülkesine hizmet etmek için hiçbir emeğini esirgemeyen Amerikan vatandaşlığının idealize edilmesi… Güzel bir kurgu, iyi bir oyunculuk ve başarılı bir senaryo… Zira bileşenleri sağlam olan işler her zaman başarıyı yakalamakta…

Film, Margot Lee Shetterly’nin aynı adlı kitabından uyarlanmış. Senaryo klasik Hollywood biyografi anlatısı şeklinde kurgulanmış bu nedenle dramaturjik yapı aşinalık içeriyor ancak senaryoda teknik detayların (yörünge hesapları, uzay mekaniği vb.) seyirciyi boğmadan hikâyeye yedirilebilmiş olması seyri oldukça keyifli hale getiriyor.

Dramatik akış uğruna sistematik baskının sertliği gibi tarihsel bazı gerçeklikler yumuşatılmış. Özellikle Kevin Costner tarafından canlandırılan “aydınlanmış beyaz yönetici” figürü fazlasıyla uzlaştırıcı. Irkçılık ve cinsiyetçilik ise çoğu zaman sembolik ve çözülebilir engeller olarak sunulmakta. Ancak itiraf etmeliyim ki bu hususların tarihi gerçeklikleri çok daha sert olsa da bir izleyici olarak engellerin bir şekilde aşılabileceği yönündeki mesaj umut verici. Bu umudu ve heyecanı besleyen film müzikleri hikâyenin ruhunu yansıtmayı başarmış.

Filmde anlatılan hikâyeyi didaktik olmaktan çıkaran unsur başrolleri paylaşan üç kadın arasındaki kimyanın başarılı bir şekilde sunulabilmesi. Matematiksel dehasının yanı sıra kırılgan bir yapıya sahip olan Henson, asi enerjisiyle Monae ve sessiz ama kararlı direnişiyle Spencer’ın hikâyesi filmin duygusal merkezini oluşturmakta. Dönem atmosferi, kostüm ve mekân tasarımı başarılı.  Kamera çoğunlukla oyuncuların yüzlerine odaklanmakta bu da hikâyenin merkezinin tarihsel dönemden ziyade başrol kahramanlarının anlarına odaklandığının bir göstergesi.

Sonuç olarak film, yalnızca bireysel başarıların değil sistematik ayrımcılığın neden olduğu görünmez duvarların hikâyesini anlatıyor. Filmin en güçlü toplumsal eleştirisi bilimin ve ilerlemenin sembolü olan bir kurumda (NASA) dahi ırk ve cinsiyet temelli eşitsizliklerin varlığı

Yaradan’ın dünyayı bir nizam üzere yarattığı ancak insanın eline geçen güç ile bu dünya hayatını kurgularken çıkarları uğruna adaletsizlik ve eşitsizliği nasıl kanıksadığı gerek tarihsel gerçeklikler gerekse de günümüz dünyası ile görülmekte ve bilinmekte. Bu filmde de ayrımcılığa uğrayan ancak adalet ve eşitlik isteyen insanların diğerlerinden çok daha fazla çaba, emek ve kararlılık gösterdiği takdirde bunu elde edebildiği görülmekte.

Tarihsel seyir içerisinde gücü elinde bulunduran insanlar tarafından oluşturulan düzende bazı insanlar için adalet değerinin daha yola başlarken harcayacağı fazla çaba ve emek ile ancak var olabileceği hususu ise eşitsizliğin diğer bir boyutu. Belki de dünya hayatında bu değerlerin yaşatılabilmesi için birilerinin hep çok daha fazla çabalaması gerekmekte, kim bilir…

#Gizli Sayılar #İzlenilmesi tavsiye olunan bir film…

1986’da Gümüşhane’de doğdu. Sivas Anadolu İmam Hatip Lisesi’ni 2004 yılında bitirdi. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi ve Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümlerinden mezun oldu. Din eğitimi ve eğitim yönetimi ana bilim dallarında yüksek lisans eğitimi aldı. Din eğitimi ana bilim dalında doktora öğrenimini tamamladı.

© İnsaniyet