Bazen bir ömür, küçücük bir fotoğraf karesine sığar. Bir gülümseme, omuza atılan sıcak bir kol, masum bir bakış, bir çocuğun kahkahası ya da anne şefkatiyle başınızı okşayan bir el... İşte bütün bunlar, yıllar sonra elimize aldığımız eski bir fotoğrafın içinde yeniden canlanır.

Fotoğraf, zamanı durdurmanın en güzel yoludur. O anı dondurur ama duyguları asla donduramaz. Çünkü yıllar geçtikçe fotoğraf aynı kalırken, ona bakan insan değişir. Saçlarına aklar düşer, yüzüne çizgiler eklenir, hayatına ayrılıklar, özlemler ve kayıplar girer. İşte o zaman, yıllar önce çekilmiş bir fotoğrafın anlamı bambaşka olur.

Bir fotoğrafa baktığınızda sadece yüzleri görmezsiniz. O günün kokusunu hissedersiniz. O gün söylenen sözler kulağınızda yeniden yankılanır. Belki birlikte içilen bir çayın tadı gelir aklınıza, belki de uzun uzun edilen sohbetler... Hafıza, fotoğrafın sessizliğini kelimelerle doldurur.

En çok da artık aramızda olmayan insanların fotoğrafları konuşur bizimle. Rahmetli olmuş annenizin, babanızın, eşinizin, kardeşinizin ya da çok sevdiğiniz bir dostunuzun fotoğrafına baktığınızda yüreğinizde tarifsiz bir sızı hissedersiniz. O fotoğraf size “Bir zamanlar beraberdik.” Der. İçinizden, “Keşke bir kez daha sesini duyabilsem, elini tutabilsem.” Diye geçirirsiniz.

Eski albümleri karıştırırken sararmış siyah beyaz bir fotoğraf çıkar karşınıza. Belki kenarları yıpranmıştır, belki ortasında yılların bıraktığı izler vardır. Ama o fotoğrafın taşıdığı sevgi hiçbir zaman eskimez. Çünkü sevgi, zamana yenilmeyen en güzel duygudur.

Hele o fotoğrafların içinde artık aramızda olmayan anneniz ya da babanız varsa, o fotoğrafın anlamı bambaşka olur. Annenizin şefkat dolu bakışları, babanızın güven veren duruşu yıllar öncesinden sessizce size seslenir. Bir zamanlar sıradan görünen bir aile fotoğrafı, bugün en büyük hazineniz hâline gelir. O karelere bakarken yalnızca yüzleri görmezsiniz; bayram sabahlarını, aynı sofrada edilen sohbetleri, çocukluğunuzun güven dolu günlerini ve evinizin sıcacık atmosferini yeniden yaşarsınız. Bazen fotoğrafı elinizde tutarken gözleriniz dolar. Çünkü o karede gördüğünüz insanlar artık yanınızda değildir; fakat sevgileri hâlâ yüreğinizin en güzel köşesinde yaşamaya devam eder.

İnsan, annesini kaybettikten sonra onun bir fotoğrafına bakarken saçlarını okşayan elleri, hastalandığında başucunda........

© Hedef Halk