Bazı insanlar kitap okur, bazıları okul bitirir, bazıları da hayatı yaşar. İnsan tanımayı ise ne kitap öğretir ne okul. Onu sadece hayat öğretir. Çünkü insan, sözle değil davranışla anlaşılır; büyük anlarla değil, küçük anlarla kendini ele verir.

Son zamanlarda yaşanan bir olaydan sonra bir söz tekrar aklıma geldi: “Güven nedir, kime güvenilir, kime güvenilmez diye kitap yazayım mı?” Aslında yazmaya gerek yok. Çünkü bu kitabı zaten hayat yazıyor.

Bir insanın karakteri büyük laflarda ortaya çıkmaz. Herkes konuşurken dürüsttür, herkes severken fedakârdır, herkes ilk zamanlarda naziktir. Ama insanın gerçek karakteri; beklerken, sinirlenince, sabrı bitince, çıkarı zedelenince ortaya çıkar. İnsan büyük anlarda değil, küçük anlarda kendini ele verir.

Bir başka önemli ölçü daha vardır: Bir insanın ailesine değil, senin ailene ve çevrene davranışına bakın. Çünkü saygı sadece sana gösteriliyorsa, o saygı değil çıkar ilişkisidir. Bir insan senin değer verdiğin insanlara içten saygı duymuyorsa, bir süre sonra o saygısızlık doğrudan sana da yansır. İnsan ilişkileri sadece iki kişi arasında değil, iki hayat arasında kurulur.

Bir diğer........

© Habererk