Sana bugün çok net bir cümle bırakacağım:

Kim olduğunu anlamak için zaman ayırmazsan, dünya senin adına karar verir.

Ve dünya çok hızlıdır. Etiketlemeyi sever. Tanımlamayı sever. Kutulara koymayı sever.

“Başarılı kadın.” “Zor kadın.” “Güçlü ama soğuk.” “Çok duygusal.” “Fazla hırslı.” “Yetersiz.” “Abartılı.” “İyi anne değil.” “Fazla kariyer odaklı.”

Bir bakmışsın, sen daha kendini tanımadan hakkında kararlar verilmiş.

Ve en tehlikelisi şu:

Bir süre sonra o etiketleri sen taşımaya başlıyorsun.

Çünkü insan tekrar eden şeye inanır.

Eğer sen kendine dönüp sormazsan:

“Ben gerçekten kimim?” “Ne istiyorum?” “Neyi seviyorum?” “Neye tahammül edemem?” “Benim sınırlarım nerede başlıyor?”

Başkaları cevap verir.

Ve onların verdiği cevaplarla yaşamak, bir noktadan sonra ağır gelmeye başlar.

Çoğu kadın kendini tanımaya değil, rolünü iyi oynamaya odaklanarak büyüyor.

İyi kız. İyi öğrenci. İyi eş. İyi anne. İyi çalışan.

Ama “iyi” olmak için harcanan enerji, “gerçek” olmaya harcanmıyor.

Bir gün aynaya bakıyorsun ve diyorsun ki: “Ben ne zaman bu oldum?”

Aslında hep yavaş yavaş oldun. Her “Tamam sorun değil” dediğinde. Her “Ben hallederim” dediğinde. Her “Boş ver” deyip içinden vazgeçtiğinde.

Kendini ertelemek de bir kimlik inşa eder.

Ve dünya,........

© Haber Ege