İnsanlar ölse de yaşamaya devam eder. Mezar günü hızlı hızlı toprakla örtülü bedenler. Hüzünle, ağlamakla, duygusal ile toprakla kapatılır vücutlar. İnsanların acelesi varmış gibi, bir yerlere kavuşacaklarmış gibi kürek kürek toprağı doldururlar. Sonrasında, mezarlıkta el ayak çekilince yalnız kalır ölü.

Ölü beklemez, ölüm beklemez.

Veya yalnız değildir, gerçek komşuluklar başlar.

Vay be

El ayak çekilince,........

© Günışığı Gazetesi