Ama biz adı konan gerçeklere dönersek tablo şu: İŞKUR verilerine göre iş arayanların sayısı 2,5 milyona yaklaştı. Emekliler bile iş arıyor, üniversite mezunları iş bulamıyor, tekstil sektörü can çekişiyor. Bu sektörde son 3 yılda 377 bin kişi işini kaybetmiş, 10 bine yakın işletme kapanmış, ihracat yüzde 3’ün altına gerilemiş, 10 milyar dolarlık dev yatırımlar atıl kalmış, üretim Mısır ve Çin’e kaymış. Kısaca ve özetle tekstil ve hazır giyim sektörü darboğazda iken bu kan kaybı nasıl durdurulacak bilen ya da yönetim katında ilgilenen var mı?

Siyasal iklime, sosyal ortama bakınca ne çok boşluğun olduğu görülmüyor mu? Koltuk boşluğu, meydan boşluğu, yönetim boşluğu, toplumun içinde bulunduğu boşluk ya da boşluğun içindeki toplum veya nemelazımcılık alıp başını gitmiyor mu?

Toplumu geren, kaygıları artıran tartışmaları ateşlemek niye? Yersiz, gereksiz açıklamalarla toplumu meşgul etmek neden? Keşke yetkili zevat anlamsız ve boş polemikler icat edeceğine daha yararlı şeylerle meşgul olsa ve zihinsel haritamızı daha fazla çölleştirmek için bu kadar çaba harcamasa…

Çünkü algı yaratarak yargılama günümüzün adeta vazgeçilmezi oldu. Oysa kalemle pencereler açmak, gökyüzüne köprüler kurmak, dünyayı selamlamak ne güzel yollar açar insana. Benim aynı zamanda bir Devrim Tarihi hocası olarak MEB’e naçizane bir önerim olacak. Önerim şu: Kendileri hem profesör........

© Gerçek Gündem