Unuttuklarımız başlıklı yazıma gelen yorumlara bakınca, gençlerimizin kendilerini ilgilendiren konularda duyarlı olduklarını, o tür yazıları okuduklarını, birbirlerine önerdiklerini ve yazımda eksik kalanları öğrendim. Örneğin eğitim çağındaki 223 bine yakın kız çocuğunun eğitimde yer almadığını! Ne eğitimde, ne istihdamda olmayan gençlerin oranının yüzde 23’e ulaştığını! Okullardan kopuşun 9. sınıfta başladığını, eğitimle bağların o yaşlarda zayıfladığını, sınav döngüsünün, teknolojik gelişimin, gelecek kaygısının buna zemin hazırladığını, MEB’in bütçesi artmasına rağmen niteliğin düştüğünü! Gençlerin üniversite mezunu işsizlik oranındaki artışı gördükçe üniversiteye bakışlarının değiştiğini ve yüksek öğretimi bir gelecek garantisi olarak görmediklerini gelen iletilerde bir kez daha okudum...

Hal böyle iken adaletten eğitime, ulaşımdan sağlığa, tarımdan ticarete devletin kurumlarını işletecek kuralların azalması, yazanı da okuyanı da sorularla ve sorunlarla baş başa bırakan konuların artması, emeğin, emekçinin, yoksulun, şiddetin, işsizliğin, hayat pahalılığının yok sayılması yazılmaz mı? Yazılır ve yazılıyor. Ama bugünlük ara verip sütuna dostluğu yatıralım. Ne dersiniz?

“Adam satmışlığımız yoktur ama adam sandığımız çoktur!”

Tanyeri Haber sitesi GYY- Gazeteci- Yazar Cahit Kılıç köşesinde yazmış, kimin........

© Gerçek Gündem