Ülkemizin durumunu en güzel anlatan şey nedir deseniz; oyumu Osmanlı döneminin maarif vekili (eğitim bakanı) Emrullah Efendi’ye atfedilen "Şu mektepler olmasaydı, ben bu maarifi ne güzel idare ederdim" sözüne veririm.

Gerçekten de her alanda bu söze uygun hareket edildiğini görmek ve yasaklarla işleri yürütme gayretini fark etmek mümkün; üreticiler olmasa tarımı, öğretmenler olmasa eğitimi, kadınlar olmasa toplumu ne güzel de idare ederdik… Son örnekleri arasında içki üreticilerine gelen yeni bir yasağı ve limon ithalatına izin veren yeni vergi uygulamasını sayabiliriz. Gelin sırayla bakalım…

Limonun çarşı pazarda ne kadar yüksek fiyata satıldığını hepimiz takip ediyoruz. Kilosu 100-150 TL arasında satılıyor. Mutfağımızın da olmazsa olmazı, adeta temel ürünlerinden biri olan limondaki bu yüksek fiyatlara çözüm olarak başka ülkelerden getirtmenin yolunu açan bir düzenleme geldi. T olan ithalat vergisi Temmuz sonuna kadar ’a düşürüldü. Böylece limon hasadının yapılıp, limonun bollaşması beklenen yaz sonuna kadar uygun fiyatlı limona erişim hedefleniyor. Artık Arjantin’den mi gelir, Mısır limonu mu yeriz, onu göreceğiz.

Dar bir pencereden bakarsak fikir güzel, halkın uygun fiyatlı gıdaya erişmesi, herkesin istediği şey. Ancak sorun şu ki, ortaya çıkan her akut probleme ağrı kesici verip hastayı eve yollayarak, işlerin kronikleşmesine sebep oluyoruz. Limonda da, tarımın tümünde de gözlemlenen bu. Bugün 100 TL’den ucuza bulunmayan limon, daha iki yıl önce neredeyse bedavaya satılıyordu da alan yoktu. Üreticiler dalda kalan limonu ne yapacağını bilemedi; unutmayalım ki toplamanın ciddi bir işçilik maaliyeti var, üreticiyi “toplamasam da dalda çürüse daha iyi” diyecek noktaya getirmemek gerek. O dönemde sökülen limon ağaçlarından söz ediliyor. O gün üreticinin yanında olmayınca bugün tüketicinin yanında olmak bunun gerçek........

© Gazete Pencere