Güneydoğu Anadolu'nun  kıraç tepelerinde, taşlık yamaçlarında, yol kenarlarında kendiliğinden yetişen bir bitki vardır. Kimi ona keber, kimi şebellah, kimi ise kapari der. Bilimsel adı Capparis spinosa olan bu bitki, aslında bölgenin iklimine en uygun tarımsal ürünlerden biridir. Ne bol su ister, ne verimli toprak, ne de yoğun bakım. Adeta yokluğa meydan okuyarak yaşar. Ancak ne yazık ki, bu kadar dayanıklı ve ekonomik değeri yüksek bir bitkiye gereken önem hâlâ verilmemektedir.

Bugün dünyanın birçok ülkesinde kapari; turşusu yapılan, yemeklerde kullanılan, soslara lezzet veren, ilaç ve kozmetik sanayisinde değerlendirilen önemli bir tarım ürünüdür. Avrupa ülkeleri başta olmak üzere uluslararası pazarda talep gören kapari, üreticisine yüksek katma değer sağlayan ürünler arasında yer almaktadır.

Besin değeri açısından da dikkat çekicidir. Düşük kalorili olması nedeniyle sağlıklı beslenme programlarında tercih edilir. Yaklaşık 100 gramında yalnızca 23 kalori bulunurken, karbonhidrat, protein, lif ve antioksidan bileşenler bakımından da zengindir. Geleneksel halk hekimliğinde ise sindirim sisteminden romatizmal rahatsızlıklara kadar birçok alanda destekleyici bitki olarak kullanıldığı bilinmektedir. Bilimsel çalışmalar da kaparinin antioksidan ve antiinflamatuvar özellikleri üzerine yoğunlaşmaktadır.

Bütün bunlar ortadayken insan ister istemez şu soruyu soruyor: Böylesine değerli bir bitkinin kültür tarımı neden Şanlıurfa'da ve Güneydoğu Anadolu'da yaygınlaştırılmıyor?

Bu sorunun........

© Gazete İpekyol