Bayramlar, geçmiş ile geleceğin aynı sofrada buluştuğu özel zamanlardır. Bir tarafta büyükler, diğer tarafta çocuk­lar ve gençler vardır. Böyle anlarda sade­ce ziyaret yapılmaz; kuşaklar arasında bir bilgi ve tecrübe akışı kurulur. Büyükler geçmişin derslerini taşır, gençler gelece­ğin işaretlerini getirir. Bayramın değeri de tam burada ortaya çıkar.

Bu yüzden bayram, biraz da muhasebe zamanıdır. İnsana “Nereden geldik, nere­ye gidiyoruz?” sorusunu yeniden sordu­rur. İnsan hem geçmişini tartar hem de geleceğe dair bir çerçeve kurar. Ama bü­tün bu düşüncenin dönüp dolaşıp gelmesi gereken yer bugündür. Çünkü asıl mesele, bugünü ıskalamadan yaşayabilmektir.

Geçmişe yaslanmak yetmiyor

Meslek hayatımda 26 yılı geride bıra­kıyorum. Bundan 30-40 yıl önce insanlar bu yaşlarda emekli olurdu. Bugün ise ya­şam süresi uzuyor, meslekler dönüşüyor, iş dünyası yeniden tarif ediliyor. Böyle bir çağda geçmiş deneyim kıymetlidir; ancak tek başına yeterli değildir. Asıl mesele, öğ­renme kapasitesini canlı tutabilmektir.

Ben de yıllar içinde değişen dünyayı uzaktan izlememeye çalıştım. 1990’larda internet yükselirken yazılımı ve web alt­yapısını anlamaya gayret ettim. 2000’ler­de web tabanlı dönüşümü yakalamaya ça­lıştım. 2010’larda ise........

© Dünya