Klinikte zaman zaman şu cümleyi duyuyoruz: “Artık ağrım kalmadı, sanırım tedaviyi bitirebiliriz.” İlk bakışta bu oldukça sevindirici görünür. Ancak ağrının azalması her zaman rehabilitasyonun tamamlandığı anlamına gelmez. Çünkü iyileşme yalnızca ağrının ortadan kalkmasıyla değil, vücudun eski hareket becerisini yeniden kazanmasıyla değerlendirilir.

Bunu günlük yaşamdan basit bir örnekle düşünelim. Ayak bileğini burkan bir kişi birkaç hafta sonra rahat yürümeye başlayabilir. Ancak merdiven inerken hâlâ temkinli davranıyor, yön değiştirirken dengesini kaybediyor ya da koşmaya çekiniyorsa vücudu eski kapasitesine henüz ulaşmamış olabilir. Benzer şekilde omuz ağrısı azalan biri kolunu kaldırabiliyor olabilir; fakat yüksek bir rafa uzanırken zorlanıyor ya da uzun süre yük taşımaktan kaçınıyorsa rehabilitasyon süreci devam ediyor demektir. Ön çapraz bağ ameliyatı geçiren bir sporcunun ağrısının olmaması da tek başına antrenmanlara dönebileceği anlamına gelmez. Spora dönüş kararı; kuvvet, denge, kontrol ve fonksiyonel performans birlikte değerlendirilerek verilmelidir.

İşte fizyoterapide asıl odak noktası da burasıdır. Ağrı, rehabilitasyon........

© Diyalog Gazetesi