Osmanlının yüzlerce sene elinde tuttuğu yerlerde gerek maddi gerekse de manevi zenginliklere dokunmaması üstelik bu değerleri koruyan bir zırh olması kıymeti bilinememiş gizli bir hazine. Söz konusu bölgelerde çıkan bir karışıklık, anlaşmazlık ve hatta savaş akıllara doğrudan doğruya barışı önceleyen Osmanlıyı getirir. İşte az önceki “gizli hazine” tam da burada; görmek isteyen görür. Osmanlının 19. ve 20. yüzyıllarda Müslüman coğrafyadan çekilmek zorunda kalışı ise tüm sorunların başlangıcı olan büyük kırılmayı beraberinde getirdi. Öte yandan ata sporu sömürgecilik olan Batılı devletler, bu bölgelerde 30-40 yıl içinde hem istediği maddi zenginliğe ulaştı hem de kendi kültürünü dayattı.

Fas doğumlu yazar “Tahar Ben Jelloun” tarafından kaleme alınan “Ülkemde”, göçmen psikolojisini yansıtan güzel bir kitap... Eserde insanın ait olmadığı yerde yaşadığı zorluklar abartılmadan anlatılmış. Kitabı son dönemlerde yaşanan etnik ve dini temelli bölgesel sorunları içimde hissederek okudum. Bu, benden değil yaşadığım coğrafyadan kaynaklanıyor sanırım. Biliyorum ki bu coğrafyanın insanı dünyanın neresinde bir sorun baş gösterse ona kayıtsız kalmaz, onu ruhunda hisseder. Bu coğrafya üzgünlerin coğrafyasıdır.

“Ülkemde” bir göç kitabı... Bu göç önce Fas’tan Fransa’ya sonra da Fransa’dan Fas’a gerçekleştirilen bir göç. Tarihsel olayların yol açtığı bir iç göç döngüsü... Herhalde sömürgeci devletler kendilerine hayran kalınmasından çok........

© Diriliş Postası