Ahmet Telli çağırdıysa gidilir. Ahmet Telli telefonla arar, Ahmet Telli telefonla aranır.  Kitap fuarlarının birinde Ahmet Telli’ye rastlarsınız mutlaka, heyecanlı ve mutlu okuyucularıyla sohbet eder, dolmakalemleri göz doldurur imzalarında.

Ahmet Telli çağırırsa Ankara’ya gidilir. Şairdir, anlam ve yalnızlık duygusudur Ahmet Telli.

Çay içmeye, tavla oynamaya, Keremeyle’ye, göz göze gelmeye, mahcup olmaya gidilir. Oraları bilmesem de takılırım Mahmut Temizyürek’in peşine, aynı masaya dirseklerimizi dayayıp uzun uzadıya konuşmak ve efkârlı bir dağ gibi göğe baktığını görmek için artık neresi olursa gidilir.

Son defa Ankara’ya çağırdı bizi Ahmet Telli. “Gelin” falan demedi; ondan aldığımız son haberin acısı ve yasıyla gidecektik Ankara’ya. Gidecektik ama nasıl gideceğimiz fikri yoktu hiçbirimizde.

Ömrümüzün karşılıksız sorularla  anlam bulmaya çalıştığı yerde onun şiirlerine danıştık, yazdıklarını okuyarak cendereden çıkmanın ya da kalıp daha iyi yenilmenin ne demek olduğunu biraz daha anlamaya çalıştık.

Ahmet Telli şair olmanın ötesinde, geri çekilmenin ve doğrulup yeniden devam etmenin bilgesi olarak var oldu hayatımızda. Ne parmak salladı, ne başını eğdi. Ömrünün tamamında yoldaşlık ilkesiyle omzumuza attı elini.

Hayata veda ettiği gün içimizde sözcükler söndü.

Akşamında İBB’nin çağrısı geldi, Taksim ve Kadıköy’den Ankara’ya gidecek araçlar için buluşma yeri ve saati belirlendi.

Yaşlandın adamım dev-genç mitingi sandın yağmuruOğlunu baban, kendini merkez komiteden Delidumrul.Anlatıyorsun; sesinde kunduzlaşıyor bütün kelimelerZap köprüsüymüşsün haydut gölgeler geçiyor üzerindensonra gümüş kemerli kadınlar, Berçelan ve ters laleler

Sen o zamanlar hâlâ olduğun gibiSen o zamanlar aşkları uzun sürer sanarakSen o zamanlar kadife pantolon hâki parkanlaSen o zamanlar kalbine söz dinletemediğinSen o zamanlar sırılsıklam kır ve şehir

O zamanlar arkadaşlık günleriydi adamım

Uzun yolda arkadaşlıklar

Adından da anlaşılacağı üzere, Arkadaşlık Günleriyd[1]i kitabı bu şiirle açılıyor. Cenaze töreni de bu şiirle açıldı, Ahmet Telli yoldaşlarının, ailesinin, torunlarının, dostlarının, okurlarının katıldığı büyük bir arkadaşlık gününde toprağa emanet edildi.

O gece Ankara’ya gitmek için Kadıköy’de toplandığımızda bir avuç insandık. Yarım saat önce Taksim’den kalkan otobüs iki yakaya yetecek kadar vefa doluydu.

Mahir Polat zarafeti ve sessizliğiyle organize etmiş her şeyi, çalışma arkadaşları........

© Diken