Tekst u nastavku obrađuje pojam „revolucija“ u terminu „obojena revolucija“, obradom knjige „Stari režim i revolucija“ autora Aleksisa de Tokvila (1805 – 1859). Svaka sličnost sa Srbijom je slučajna!

Tokvil kaže da je istorija „nalik galeriji slika u kojoj je malo originala, a puno kopija“. To kaže misleći da je u istoriji moguće razabrati izvesne opšte pravilnosti, tj. „istorija se ponavlja“, odnosno, „isto se večito vraća“.

Na putu do ostvarenja demokratije sluti Tokvil iskrsavaju brojni otpori i prepreke kojima će tradicionalni obrasci mišljenja, osećanja i delanja još zadugo otežavati uspostavljanje pretpostavki za jedno posve moderno ustrojavanje društva.

Originalno platno Francuske revolucije koje je uneto u galeriju slika, do tad prepunu „kopija“, nosi natpis: „Moderno doba“. Dvestogodišnjica pada Bastilje poklopila se sa padom Berlinskog zida, što znači da borba za ostvarenje slobode i jednakosti, tih često protivrečnih ideala Francuske revolucije i dalje traje. Protivrečnost se nalazi u činjenici da je težnja za (političkom) slobodom odnela prevagu nad porivom za (socijalnom) jednakošću.

Aljoša Mimica, u uvodu za Tokvilovu knjigu, ističe da se pad Bastilje i rušenje Berlinkog zida međusobno dodiruju i označavaju „simboličke rezove između različitih istorijskih epoha“ ali i daje upozorenje: „niti je padom Bastilje srušen feudalizam niti je rušenjem Berlinskog zida pao komunizam“.

„U oba svoja istorijska oblika koja ovde imamo na umu, stari režim se uporno opire nadolasku novog ne samo zahvaljujući tome što je mehanizam vlasti na kojem je dugo počivao još čvrst i delotvoran nego pre svega što u svesti, navikama i običajima ljudi još nalaze najpotojaniji oslonac. Uprkos promeni tipa političkog poretka, ma........

© Danas