Rekabet, haset ve kıskançlık, bir ölçüde birbirlerine benzeyen ancak aralarında fark olan kavramlardır.

Belli bir amaca, örneğin para kazanmaya veya başarıya yönelik olarak insanların yarışmaları, birbirlerini geçmeye çalışmaları “rekabet” olarak adlandırılır. ‘Rekabet Etmeden Yaşamak’ isimli kitapta anlatıldığı kadarıyla günlük yaşamda rekabet etmemek mümkündür, ancak zordur.* İnsanlar aileden başlayarak yaşamın her alanında, iş yerlerinde, komşuluk ilişkilerinde birbirleriyle rekabet ederler. Kardeşler birbirleriyle rekabet ederler. Diğerini geçme gayreti başlangıçta yıkıcı değildir fakat bazı durumlarda zamanla kırıcı, yıkıcı bir hal alabilir. İşyerlerinde rekabet eden bazı çalışanların iş arkadaşlarından bazı bilgileri sakladıkları görülebilir.

İşyerlerindeki rekabet bazı durumlarda bezdiriye (mobing) dönüşebilir. Araştırmalara göre bezdiri zeki, çalışkan kibar olan ve işinde yükselmeleri ihtimali bulunan kişilerin başlarına gelir. Rekabetten kaynaklanan bezdiriler ahlak dışıdır.

Rekabet sadece kişinin içinde kaldığı sürece gelişmeye yol açabilir. “Ne kendinle ne de başkasıyla yarış” öğüdü bence çok da doğru değil. Bilimde, sanatta, sporda, ticarette yıkıcı, ötekini engelleyici rekabet varsa etik değildir ancak bireyin kendi içinde yaşadığı rekabet, hırs, yıkıcı olmadıkça yararlı sayılabilir. Bazı mankenlerin pistte birbirlerine omuz atmaları veya koşu pistinde rakibe çarpmak hoş değildir. Bir koşucu rakibine çelme takmak yerine final........

© Cumhuriyet