Londra’da 5 Bin Kişi Bir Salonda Toplandı: Birinin Onlara “Dur” Demesi İçin
Londra’da geçtiğimiz cumartesi günü yaklaşık 5 bin kişi aynı salonda toplandı.
Daha çok çalışmayı öğrenmek için değil.
Daha çok para kazanmanın yollarını dinlemek için değil.
Daha başarılı, daha hızlı, daha verimli olmanın formülünü bulmak için de değil.
Birinin onlara “Dur” demesini dinlemek için.
Bence Eckhart Tolle’ün Londra buluşmasının en çarpıcı tarafı tam da buydu.
Çünkü yaşadığımız çağ bize neredeyse bunun tam tersini söylüyor:
Koş.
Yetiş.
Üret.
Başar.
Daha fazlasını yap.
Bir sonraki hedefe geç.
Ve bütün bu gürültünün ortasında yaklaşık 5 bin insan, bir cumartesi günü Londra’da, iki saat boyunca bir adamın onlara aslında çok basit bir şeyi hatırlatmasını dinledi:
Hayat, bütün bu koşturmanın arasında kaçırdığımız yerde olabilir.
Eckhart Tolle’ü yıllardır okuyorum.
Şimdinin Gücü başta olmak üzere kitaplarında altını çizdiğim, dönüp yeniden okuduğum ve zaman zaman kendi eğitimlerimde de üzerinde durduğum pek çok düşüncesi var.
Bu kez bir iş toplantısı nedeniyle Londra’da olamadığım için onu ben değil, yakında birlikte eğitim vereceğimiz arkadaşlarım Mehtap, ve Patrick Londra’da dinledi.
26 Eylül’de Tolle, Avrupa turnesinin Londra ayağında ExCeL London’da sahnedeydi. “An Evening with Eckhart Tolle” başlıklı iki saatlik buluşmanın biletleri tükenmişti.
Ve belki o akşamın fotoğrafını tek bir tezat anlatıyordu:
Dışarıda durmadan hızlanan bir şehir. İçeride durmayı öğrenmeye çalışan binlerce insan.
Çünkü Tolle sahneye insanlara daha hızlı olmayı, daha fazla kazanmayı, daha başarılı olmayı ya da hayatlarını nasıl “optimize” edeceklerini anlatmak için çıkmadı.
Tam tersini söyledi:
Durun.
Çağımızın bize sürekli “daha fazlasını yap” dediği bir dönemde, binlerce insanın bir salonda oturup “biraz durmayı” dinlemesi başlı başına zamanımız hakkında bir şey söylüyor olabilir.
Almanya doğumlu Eckhart Tolle bugün dünyanın en çok tanınan spiritüel öğretmenlerinden biri. The Power of Now – Şimdinin Gücü ve A New Earth – Yeni Bir Dünya başta olmak üzere kitapları dünya çapında milyonlarca okura ulaştı; eserleri onlarca dile çevrildi.
Ama Tolle’ün anlattıklarının özü şaşırtıcı derecede sade:
Geçmiş çoktan geçti.
Gelecek henüz gelmedi.
Elimizde gerçekten var olan tek şey bu an.
Mehtap ve Patrick salondan çıktıklarında ben de doğal olarak merak ettim.
“Peki size ne söyledi? Bunca insan iki saat boyunca neyi dinledi? Ve siz oradan yanınıza ne alarak çıktınız?”
Mehtap’tan konuşmada kendisinde kalanları anlatmasını istedim.
Onu dinlerken bir yandan da başka bir şeyi düşündüm:
Arkadaşlarım konusunda ne kadar şanslıyım.
Bizim mesajlaşmalarımız çoğu zaman “Günün nasıl geçti?”, “Ne yaptın?” gibi gündelik konuşmalarla sınırlı kalmıyor.
Birimiz bir konuşmaya gidiyor, diğerine anlatıyor. Birimiz bir kitap okuyor, altını çizdiği bir düşünceyi paylaşıyor. Birimiz yeni bir şey öğreniyor, ötekine taşıyor. Bazen dünyanın başka bir yerinde dinlediğimiz bir konuşma, bazen okuduğumuz tek bir paragraf, bazen de aklımıza takılan bir soru günlerce aramızda dolaşıyor.
Belki dostluğun çok sevdiğim taraflarından biri de bu.
Onu dinledikçe gülümsedim. Çünkü Tolle’ün o akşam anlattıkları, benim de yıllardır kendi hayatımda sorguladığım ve eğitimlerimde üzerinde durduğum birkaç temel meseleyle doğrudan kesişiyordu.
En başta da şu:
Hayat sadece şu anda oluyor.
Biliyoruz bunu.
Ama galiba en çok unuttuğumuz şey de bu.
“Şimdi” dediğimiz şey aslında ne?
Tolle’ün “şimdi” kavramı ilk duyulduğunda biraz romantik gelebilir.
Anda kal.
Geçmişi bırak.
Gelecek için kaygılanma.
Ama biraz derine indiğinizde mesele bundan daha felsefi bir yere uzanıyor.
Çünkü geçmiş dediğimiz şey, şu anda zihnimizde beliren bir hatıra.
Gelecek dediğimiz şey ise yine şu anda zihnimizde oluşturduğumuz bir ihtimal.
Geçmişin yaşanmış olduğunu, geleceğin de planlanması gerektiğini elbette inkâr etmiyoruz. Fakat ikisiyle de temasımız şimdiki anda gerçekleşiyor.
Başka bir deyişle hayatı hiçbir zaman dün yaşamıyoruz.
Yarını da yarın geldiğinde “yarın” olarak yaşamayacağız.
O geldiğinde onun adı da şimdi olacak.
Tolle’ün üzerinde durduğu nokta tam burada anlam kazanıyor.
Belki de “şimdi” yalnızca zamanın küçük bir parçası değil.
Hayatla temas edebildiğimiz tek yer.
Hayatımızın ne kadarı gerçekten şu anda?
Arkadaşım Tolle’nin zihnimizin bizi nasıl sürekli geçmişle gelecek arasında taşıdığından söz etti.
Dün söylediğimiz bir cümleyi tekrar düşünüyoruz.
Birinin bize yıllar önce yaptığını yeniden yaşıyoruz.
Henüz gerçekleşmemiş bir görüşmenin nasıl geçeceğini kafamızda prova ediyoruz.
Gelecek hafta, gelecek ay, gelecek yıl için endişeleniyoruz.
Hatta çoğu zaman henüz gerçekleşmemiş olaylara bile bugünden duygusal tepki veriyoruz.
Oysa bedenimiz burada.
Hayat burada.
Biz ise çoğu zaman başka bir yerdeyiz.
Tolle’e göre insanı yoran yalnızca yaşadıkları değil; yaşadıklarıyla ilgili zihninde durmadan kurduğu hikâye.
“Benim........
