Vakıf; bireysel kazancı planlamayan, toplum yararına kalıcı hizmet üretmek amacıyla kurulmuş, malvarlığı belirli bir amaca bağlanmış ve hukuk düzeni tarafından tanınan kuruluştur.

Bütün vakfiyelerde yer alan genel bir ifade vardır: “Vakıf gelirini haksız olarak yiyenler, dünya ve ahirette mutluluk yüzü görmesinler. Allah’ın, Peygamber’in, meleklerin ve bütün Müslümanların laneti vakfiyeyi değiştirenlerin üzerine olsun.”

Vakıflar, Yaratan’a hürmet, yaratılanlara şefkat ve merhamet niyetiyle kurulur. Bugün ne yazık ki bazı vakıf ve dernek görünümlü yapılar, yardım ve hizmet görüntüsü altında milletimizin en kıymetli hazinelerine; inancımıza, ahlaki değerlerimize, aile yapımıza ve gençlerimize zarar veren yıkıcı faaliyetlerde bulunabilmektedirler. Bazı başlıklar altında yapılan kimi çalışmalarla gerçek hayatta ve dijital mecralarda genç dimağları zehirleyebilmektedirler. Dolayısıyla paylaşmak ve yardımlaşmaktan haz duyan kişiler seçici ve dikkatli olmalıdırlar.

Tarihsel olarak vakıf kavramı, özellikle İslam medeniyetinde ve Osmanlı döneminde çok güçlü bir yere sahiptir. Osmanlı’da okullar, hastaneler, kütüphaneler, aşevleri, yollar ile çeşmeler büyük ölçüde vakıflar aracılığıyla kurulmuş ve işletilmiştir. Günümüzde........

© Yeniçağ