"Hayır" demek istediği hâlde "Tamam." diyen insanlar vardır.

Yorulmuştur ama belli etmez. Kırılmıştır ama ses çıkarmaz. İstemediği bir işi kabul eder, kendi planını erteler, başkalarının üzülmemesi için sürekli kendinden ödün verir. Dışarıdan bakıldığında ne kadar anlayışlı, ne kadar fedakâr görünüyordur. Oysa çoğu zaman bunun görünmeyen bir bedeli vardır.

Psikolog olarak sık karşılaştığım durumlardan biri de budur. Danışanlarımın önemli bir kısmı, aslında başkalarını değil, kendilerini ihmal ettiklerini fark ederek gelirler. Çünkü yıllarca herkesi memnun etmeye çalışırken kendi ihtiyaçlarını en sona bırakmışlardır.

İlginç olan şu ki, bu davranışın temelinde çoğu zaman iyilikten çok bir korku vardır.

"Hayır dersem kırılır."

"İtiraz edersem beni yanlış anlar."

"Onaylamazsa beni sevmez."

"Önce o mutlu olsun."

Bu düşünceler tanıdık geliyorsa yalnız değilsiniz. Hepimiz........

© Yeniçağ