Fransa’da öğrenciler daha iyi okullarda eğitim görmek istiyor. İspanya’da gençler kazandıkları parayla bir ev kiralayabilmenin mücadelesini veriyor. Arnavutluk’ta üniversite öğrencileri eğitim koşullarına, işsizliğe ve yolsuzluk iddialarına karşı sokaklarda. Hindistan’da ise gençlerin başını çektiği gösteriler, seçim sisteminin güvenilirliğinin sorgulandığı bir siyasi harekete dönüşmüş durumda.

Birbirinden farklı ülkeler, farklı yönetimler ve farklı talepler… Ancak bütün bu gösterilerin arkasında giderek belirginleşen ortak bir itiraz var: Gençler, kendilerine sunulan geleceği yeterli bulmuyor.

Fransa’daki protestolarda taşınan bir pankart, bu ruh hâlini oldukça iyi özetliyor: “Bugün diplomalı, yarın güvencesiz.”

Üstelik gençlerin kaygıları yalnızca eğitim veya iş bulmakla sınırlı değil. İyi bir üniversiteyi bitirmenin, düzenli çalışmanın ve kurallara uymanın daha iyi bir yaşama ulaşmak için yeterli olacağına ilişkin toplumsal inanç da zayıflıyor.

Gelecek, geçmişten daha mı kötü olacak?

İngiliz The Guardian gazetesinden Jon Henley, Fransa’daki gösterileri 1968 öğrenci hareketleriyle karşılaştırırken dikkat çekici bir ayrım yapıyor. O dönemin gençleri mevcut toplumsal düzeni değiştirmek ve önlerindeki imkânları genişletmek istiyordu. Bugünün gençleri ise kendilerinden önceki kuşakların sahip olduğu ekonomik güvenceleri kaybetmemeye çalışıyor.

Bu karşılaştırma, yaşanan dönüşümü anlamak açısından önemli. Çünkü mesele artık........

© Yeniçağ