Yapay zekâ uyum sancısı
Yapay zekâ uyum sancısı
Türk iş dünyasında uzun zamandır hissettiğimiz ama yüksek sesle söylemekten çekindiğimiz bir gerçek var: Teknolojiyi tüketmekte usta, onu kurumsal genlerimize entegre etmekte ise oldukça ağırdan alan bir yapımız var. Genç Yönetici ve İş İnsanları Derneği’nin (GYİAD) İş Kuleleri’nde tanıttığı yeni vaka kitabı “Dönüşümün Öncüleri – İş Dünyasında Yapay Zekâ Dönüşüm Hikâyeleri” tam da bu kırılma noktasında karşımıza çıkıyor.
GYİAD’ın bu yıl 40. yaşını kutlarken yayımladığı bu beşinci vaka kitabı, Özgül Topkan Koruyan liderliğinde hazırlanmış. Kitap; mobilyadan gıdaya, hukuktan makine üretimine, tekstilden perakendeye kadar uzanan yelpazede 12 farklı iş liderinin yapay zekâ entegrasyonu sürecindeki gerçek, süslenmemiş deneyimlerini aktarıyor. GYİAD Başkanı Başak Öğütken Çetinkaya’nın da vurguladığı gibi, ortada "kusursuz bir başarı reçetesi" yok; aksine denemeler, hatalar, kaygılar ve yeniden çizilen rotalar var.
Peki bu çalışma bize Türkiye iş dünyasının yapay zekâ karnesi hakkında ne söylüyor? Metindeki veriler ve aktarılan vakalar ışığında üç temel başlığı analiz etmek gerekiyor.
MASADAKİ ÇELİŞKİ: YÜZDE 62’LİK SESSİZ MAJORITY
Metinde paylaşılan GYİAD’ın “Yapay Zekâ Döneminde Yükselen Nitelikler” araştırması son derece çarpıcı bir gerçeği yüzümüze vuruyor: Türkiye’deki çalışanların yüzde 62’si iş yerinde yapay zekâ araçlarını hiç kullanmıyor.
Hatta kullananların yüzde 93’ü de bu teknolojiyi sadece "arama motorunun biraz daha akıllısı" niyetine, bilgi edinmek ve araştırma yapmak için tercih ediyor. Çalışanların yarısı günlük işlerinin otomatize edilebilir olduğunu düşünürken, yüzde 57’si kurumlarında bu konuda bir politika olup olmadığından bile habersiz.
Bu durum bize şunu gösteriyor: İş dünyamızda yapay zekâ devrimi şu an için "tavandan tabana" tam anlamıyla yayılabilmiş değil. Bireysel merakların veya dönemsel heveslerin ötesine geçip kurumsal bir kültüre dönüşmekte zorlanan bir süreçle karşı karşıyayız.
KONFOR ALANINDAN ÇIKMA CESARETİ
Başak Öğütken Çetinkaya’nın şu tespiti meselenin özünü özetliyor: “Geçmişte doğru olanın bugün aynı sonucu........
