Uluslararası ilişkilerde artık her şey “kriz” olarak telaffuz edildiği için pek bir anlamı kalmadı. Kriz deyince kimse dönüp bakmıyor. Ancak birkaç gün önce yayımlanan Münih Güvenlik Raporu 2026 (MSR), kısmen de olsa kriz ekseninde bir heyecan yarattı. Fakat “heyecan” yine kriz değil, artık krizler toplamının yol açtığı “yıkım” ilanı oldu. “Yıkım Altında” (Under Destruction) başlığıyla sunulan rapor, 1945 sonrası kurulan liberal düzenin, bizzat kurucusu Amerika Birleşik Devletleri tarafından bir “Balyoz Siyaseti” ile nasıl yerle bir edildiğini belgeliyor. Rapor, durum tespitleriyle kalmaktan kaçınarak, dünyanın reform evresini geçtiğini ve artık enkaz kaldırma çalışmalarına hazırlandığını kendince bağırarak ifade etmiş.

Raporun en çarpıcı ve belki de en sürreal detayından bahsetmek gerek. Nedir bu? Ekim 2025’te ABD Başkanı Trump’ın emriyle Beyaz Saray’ın tarihi Doğu Kanadı’nın iş makineleriyle yıkılması… Bu yıkılan tarihi bina yerine, özel bağışçılar tarafından finanse edilecek devasa bir “balo salonu” yapılması kararı alınmış. Bu karar elbette tek başına bir inşaat projesi değil. Bu olay, kurumsal hafızanın, kamusal yararın ve yerleşik normların, “inşa(cı)atçı başkan” rolüne soyunan bir liderin keyfiliğine kurban edilişinin somut bir metaforu olarak raporda ifade edilmiş. Raporun önsözünde Wolfgang Ischinger’in de belirttiği gibi, diplomatik nezaket artık bir kenara bırakılmış ve “odadaki fil” ile yüzleşme vakti gelmiştir deniyor. O fil, kurduğu düzeni artık kendisine ayak bağı olarak gören ve onu balyozla parçalamaya karar veren Washington yönetiminden başkası değil. MSR 2026, bu olayı küresel siyasetteki “yıkım arzusunun” mikrokozmosu olarak okuyor. Rapora göre bu durumun anlamı şu: “Artık eskiyi onarmak yok, eskiyi yok etmek var…”

Dikkatimi çeken ve bence raporun en önemli sosyolojik tespiti ise küresel ruh halindeki derin yarılmaya dairdir. Batı toplumları,........

© Yeni Yaşam