Türkiye, tarihinin en keskin çelişkilerinden birini yaşıyor. Bir yanda dünyanın en büyük silahlı örgütü NATO’nun “görkemli” zirvesi; diğer yanda ise barışın kırılgan umudu olarak silahların yakılması süreci…

İnsanlık asırlardır ekmek, barış ve özgürlük uğruna kanını, canını, toprağını veriyor. Devrimler, direnişler, büyük göçler… Kazanımlar, kayıplar yaşanıyor. Her bedel, her gözyaşı bir sonraki nesle miras kalıyor. Ama egemenler, kendi ömürlerini uzatmak, tahtlarını perçinlemek için yeni yollar, yeni tezgahlar, yeni kanlı hesaplar yapıyor.

Bir yanda milyonlar açlık, işsizlik ve evsizlikle boğuşurken; diğer yanda trilyonlar silahlanmaya, savaşa ve hegemonya kurma hırsına akıtılıyor.

İnsanlığın bedeli ve egemenlerin savaş ekonomisi

İnsanlık barış diye fısıldadıkça, egemenler savaş makinesini daha gürültülü çalıştırıyor. Yeni sektörler doğuyor: Ölüm ticareti, kan ekonomisi, yıkım sanayi… İHA, SİHA, DRON… Savaşlar artık “tatbikat” haline geliyor. Ukrayna-Rusya çatışması bunun en acı örneği. Çıkışı engellenmedi, sürdürülmesi ise daha fazla savaş, daha fazla silah, daha fazla kâr için teşvik ediliyor.

NATO Başkanı’nın ağzından dökülen sözler buz gibi: “Ukrayna bize çok şey gösterdi. Açıklarımızı hızla kapatmalıyız…” Bir ayda on binlerce insanın ölümü, yetim kalan çocuklar, yakılan kentler umurlarında değil. Önemli olan zirveden çıkan yeni ihaleler, yeni anlaşmalar, yeni savaş tezgâhları ve bu uğurda imzalanan milyarlarca dolarlık sözleşmeler. Ukrayna-Rusya savaşını sürdürerek, AB ve dünyayı silahlandırıyorlar. Kukla Zelenski ve IŞİD kalıntısı Colani destek ve teşvik buluyor.

Barış sesleri susturulurken silahlar kutsanıyor

İçeride ise barış, eşitlik, kardeşlik ve........

© Yeni Yaşam