Sabiha Gökçen Havalimanı’ndan günün ilk saatlerinde kalkışa hazırlanıyoruz, gökyüzü yorgan gibi ince bir bulutla kaplı olduğundan günün ağardığı hissedilmiyor, o lacivert renk yerine gecenin karanlığı sürüyor. Piste girerken yolcumuza hoş geldiniz diyerek müjdeliyorum: “Bugün kalkıştan kısa süre sonra bulut üzerinde güneşi, herkesten önce ilk bizler göreceğiz, pırıl pırıl bir gökyüzü bizi karşılayacak iyi uçuşlar!” Öyle de oluyor, buluttan çıkınca güneşi henüz kızıllığı azalmamış haliyle ufukta görüyoruz. Güneye dönünce ise tam batıda dolunayı aynı renkte batmak üzereyken fark ediyoruz. Solda güneş, sağda dolunay, ikisi de birbirinin aynı büyüklük ve renkte. Neredeyse, hangisi güneş hangisi ay belli değil. Kırk yıllık meslek yaşamımda bir kez uçuşta buna denk geliyordum. Telsiz konuşmalarını da arkadaşıma devredip yolcularımıza bu anı anonsla duyuruyorum hemen. O anda aklıma gelen, bence gerçek olan bir deyişi de ekleyerek:........

© Yeni Yaşam