Ülkeyi, bölgeyi ve Ortadoğu’yu yakından ilgilendiren barış ve demokratik toplum süreci, yine yavaşlamıştır. Bunun üzerine ilgili herkes, “süreç yeniden mi tıkandı, neden tıkandı, nereye takıldı”, diye arka arkaya sorular sormaktadır.

Sürecin takılma nedenlerinin birisi, devletin demokratikleşmeye uygun olmayan yapısal özelliğidir.  Türk devleti, farklı ulusal ve dinsel toplulukların baskı altında tutulduğu, yargının iktidarın sopası, medyanın iktidarın borazanı olduğu, emekçilerin, kadınların, gençlerin ezildiği, doğanın tahrip edildiği, sadece soyguncuların istediğini yapabildiği gerici, anti- demokratik bir devlettir.  Mevcut varlığını sürdürmek de böyle olmasını dayatmaktadır.

Böyle bir devlette barışın ve demokratikleşmenin olması demek, o devlette radikal demokratik dönüşümün gerçekleşmesi ve devletin yapısının baştan ayağa değişmesi gerekmektedir. Oysa ki Türk devleti demokratik değişime kapalıdır. Böyle olunca devlet demokratikleşememekte, Kürt halkıyla barış mümkün olmamakta ve süreç ilerlememektedir.

Sürecin tıkanmasının ikinci nedeni ise devletin sürece yüklediği anlamla ilgilidir. Devlet, sanıldığının aksine Erdoğan’ın tekrar cumhurbaşkanı olması için değil, Türk devletinin bölgenin emperyal gücü olması için bu süreci kullanmak istemektedir. Devlet, bu amaçla sürecin yarattığı imkân ve ilişkileri kullanmak ve ayrıca 60 milyonluk Kürt halkının enerjisinden yararlanmayı hesaplamaktadır. Bu arada Kürt sorunundan da kurtulmuş olacaktır.

Sürece böyle bakan devlet Kürtleri, ortak vatanda ve birlikte yaşanacak bir özne olarak görmemektedir. Bu yaklaşımın sonucunda hareketle devlet, sürecin pratik işleyişini değişkenlikler üzerine kurmaktadır.

Yani devletin demokratikleşemeyen yapısal........

© Yeni Yaşam