Barış ve Demokratik Toplum süreci, devletin bütün negatif tutumuna ve bazen takılıyor, bazen yavaşlıyor olmasına rağmen, ilerliyor. Sürecin hassasiyeti ve kritik aşamalardan geçiyor olması, bundan sonrası için de kaygılara neden olmaktadır.  Fakat görünen o ki böyle durumlarda, yapılabilecek düzenlemelerle sürecin ilerlemesi sağlanacaktır. Zaten geri dönüşün olamayacağı bir noktaya gelindiği çok açıktır.

Süreç, bir yanda ilerlerken, diğer yandan da toplumun her kesiminden eleştiriler geliştirilmekte, tartışmalar yapılmaktadır.  Sözü edilen tartışmalara iki noktada dikkat çekmek gerekiyor. Birincisi devlet, sürecin ilerlemesinin yarattığı olumlu atmosferi istismar ederek, kendince bir zafer çıkartmaya çalışmaktadır.

Halbuki devletin izlediği bu üstenci ve tahrik edici tutum, sürecin gidişatını ciddi anlamda tehlikeye atmaktadır.

Örneğin sürecin bu en kritik anında, son bir hafta içinde, önce Zonguldak’tan, arkasında Düzce’den Kürt işçilerine, ayrıca Amedspor’a yapılan saldırılar, devletin bu yaklaşımlarından ayrı ele alınamaz.  Bu saldırılar, barışın zeminini tahrip etmektedir.

Yetkililerin, onların medya temsilcilerinin, akşamdan sabaha Kürtlerle yürütülen Barış ve Demokratik Toplum sürecini “Terörsüz Türkiye” diye tanımlamasının sokaktaki yansıması, bu şekilde ortaya çıkmıştır. Çünkü bu kavram, devlet yetkilileri ve kamuoyu oluşturucuları tarafından, “Kürt” adlandırmasıyla birlikte kullanıldığında, Kürtlerin terörist oldukları algısı canlandırılmaktadır. Zaten yıllardır Kürtlere terörist muamelesiyle birlikte bu türden saldırılar yapılmıştır.       Devlet cephesinde geliştirilen bu tavır, sürece en büyük zararı vermektedir. En........

© Yeni Yaşam